Օրհնություն

Խոսքդ խոստովանանքս է քո շուրթերով
Այն աղոթքս է՝ ելած քո սրտից,
Օրհնությունդ է՝ վեր ամեն ինչից․
Եղել ես, կաս ու կլինես իմ աշխարհում,
Ուր առանց քեզ քարը քարին չի մնում․
Խոսքդ ուղեցույցս է այս նենգ աշխարհում,
Ուր անպաշտպան եմ, բայց քեզնով կանգուն․
Դու իմ մասնիկը տարար քեզ հետ
Ու թողեցիր քոնը ինձ, առհավետ․
Կլինենք հեռու, բայց կմնանք իրար հետ
Չկա սկիզբ ու ավարտ, մենք դա գիտենք
Մնում է ասել, թող որ օրհնված լինենք։

Խատուտիկ

Խատուտիկ, արևի շողից ծնված ծաղիկ
Թևերդ պոկեցին հատիկ-հատիկ
Ու տվեցին քամուն` անհոգ երջանիկ։
Խատուտիկ, դու գարնան ծաղիկ
Փոքր, պարզ ու շատ անուշիկ,
Անձրևն ու քամին քեզ վնաս չտվեցին,
Բայց դու բզկտվեցիր ճիշտ հենց այն պահին,
Երբ բացեցիր թևերդ այս գորշ աշխարհին։

Կիսենք ու թողնենք

Արի կիսենք քաղաքը՝ կեսը ինձ,  կեսը քեզ
Արի կիսենք բույրերը, ծաղիկները
Կիսենք փողոցներն ու հուշերը․
Կիսել ենք իրար այնքան երկար,
Որ ամեն հնարավոր ու անհնար բան
Դարձել է մերը, չկա մոռանալու ճար։

Ուրեմն արի կիսենք, կիսենք ամեն բան
Մեկը քեզ, մյուսը ինձ, որ հանգիստ թողնենք իրար
Շատը քեզ, քիչը ինձ, կամ հակառակը՝ ինչպես կամենաս.
Աշնանային գունեղ ու հիասքանչ անթառամները կտա՞ս,
Ձմռան փոքրիկ ու չքնաղ վարդերը՝ կարմիր ու սպիտակ
Գարնանային ամենաանուշաբույր ֆրեյզաները այն պարզ։


Կանգառները ուր գրկած կանգնում
Ու մոռանում, թե  ինչի ենք սպասում,
Փողոցները, որ ժամերով չափչում ու չէինք էլ հոգնում.
Այդ փողոցները դեռ  հիշում են մեզ
Մեր փողոցները կարոտել են մեզ, գիտե՞ս.
Մենք քայլում ենք՝ դու առանց ինձ, ես առանց քեզ,
Մենք քայլում ենք  արդեն առանց իրար,
Ուղղակի, այլևս հենց այնպես։

Չմոռանանք մեր եղանակները․
Մեր բաժանումների թաց աշունները 
Ցուրտ ձմեռներում իրար տաքացնող մեր սառած ձեռքերը
Գարունները մեր փթթող սիրո ու քաղցր ժպիտների
Ամառները տաք ու խելառ, գժված օրերի։

Արի կիսենք նաև այն բոլոր մարդկանց,
Որ չեն պատկերացրել մեզ առանց իրար
Ու տեսնելուց ինձ կամ քեզ միշտ կտան խաբար։

Արի կիսենք հուշերը, լավագույնները միայն
Դա է մնում մեզ լոկ այս կյանքում ունայն,
Կիսենք ու թողնենք, որ դրանք  գնան․․․

Չեն գտնում այն, ինչ չեն փնտրում

Մեզ տրված մեկանգամյա, պարզ ու ոչ այդքան երկար կյանքում մենք ուզում ենք տեղավորեցնել կյանքի մասին պատկերացումների մի քանի մոդելներ։ Երբեմն այնքան ենք տարվում ուրիշներին գոհացնելու ու նրանց սպասումները արդարացնելու մտքով, որ մոռանում ենք մեր սեփականը։
Մենք փնտրում ենք նրանց ցանկությունները։ Մենք ապրում ենք նրանց երազանքը՝ մոռանալով մերը։ Միգուցե՝ պարզը, շատ ուրիշը, անհասկանլին, զվարճալին, բայց մերը՝ մեր իրականը․․․
Մարդիկ ուզում են գտնել այն ինչ չեն փնտրում։ Նրանք դժգոհ են այն ամենից ինչ ունեն մոռանալով, որ թերացել են այն հարցում, թե ինչ են ուզում։
Մենք շտապում ենք ապրել, շտապում անել այս կամ այն բանը, բայց անշտապ ու ալարկոտ ենք մեր ցանկությունների կողմնորոշման հարցում։
Բայց հենց ցանկություններն են, որ տանում են մեզ ինքնաբավության, երջանկության․․․
Իսկ ինչ ենք փնտրում մենք վերջիվերջո, պահանջների ու պահանջմունքների, կորուստների ու ձեռքբերումների արանքում եթե ոչ՝ երջանկություն․․․

Անժամանակային

Անսկիզբ, անվերջ ու անավարտ
Ժամանակի առաջ անպարտ,
Սկիզբ, որ չի կարող ունենալ ավարտ
Ավարտ, որ  անվերջ կմնա անպարտ։

Կատարյալ երջանկություն
Քո անունն է անցյալ անկատարություն։

Անցողիկ

Ամիսները անշտապ ու արագ կգրկեն օրերին
Տարիներն էլ քուն կմտնեն ամիսների հետ,
Ժամանակը պար կածի  հուշերի գրկում
Ու մարդիկ կխաղան հույզերի հետ։

Անշտապ ու արագ, կորած, գտնված
Կյանք կոչված զանգվածի մեջ պարուրված,
Խելագարները գիտակցական անկյունում կուչ եկած
Կճախրեն երազներում չգտնված։

Ու մարդիկ վազքի մեջ կփորձեն հասցնել ինչ-որ բան,
Կձգտեն նվաճել հնարավոր ու անհնարը ունայն
Մոռանալով, որ մի օր ուղղակի կանցնի ամեն բան։

Departure

Your blue blue smiling eyes,
Teeth so neatly standing one next to one.
Childish laughter on your sunny face,
Smart and funny arguments just to protest.
But kindness and peace are lost on your face,
When you are with me, lost in your patience.

I am your disease,
My absence will be your release.
Trust me, this is the way to survive
Believe me, you will surely revive.
You will get the look back in your eyes,
That used to make me happy when we were out of fights,
Now I will enjoy it from a distance; we must depart
PEACE SURELY WILL BE FOUND IN OUR HEARTS.