Friday, July 17, 2026

 Կգտնես դու ինձ


Երբ զգամ ես ինձ կորսված

Ու անզոր ինքս ինձ դարմանելու,

Ծնկի կգամ ես քո դռան առաջ՝

Գլուխս կախ ու մի բուռ դառած.

Հողեղեն իմ էությամբ՝ փշուր-փշուր եղած,

Կփլվեմ ես քո՝ ամենազոր մեծության առաջ.

Քո գթասրտությամբ՝ ներսս ողողված

Զգալով քո գրկում՝ ապահով ու սիրված

Կողբամ ես՝ սիրտս քեզ հանձնած։


Հառաչս՝ թև առած կտա արձագանք,

Որ լսես դու ինձ ու խոսես՝ անբառ ու անհարց։

Ներսս կնայես ու կգրկես ուսերս կորացած՝

Վերցնելով բեռը վերքերիս՝ ինձ ծնկի բերած։


Ու հայացք գցելով վեր՝ շունչ կառնեմ ես՝

Հողեղեն աշխարհից այս վերացած ու խաղաղված։

Ուսերս էլ ծուլորեն կկախվեն ցած ու ներսումս չի մնա ոչ մի հարց։

Կլինեմ ես իմ ակնթարթում՝ ներսումս պահելով այն՝ ինչ սիրտս է զարդում։


 Երբ զգամ ես ինձ կորսված, կգտնես դու ինձ…

No comments:

Post a Comment