воскресенье, 28 января 2018 г.

Կիսենք ու թողնենք

Արի կիսենք քաղաքը՝ կեսը ինձ,  կեսը քեզ
Արի կիսենք բույրերը, ծաղիկները
Կիսենք փողոցներն ու հուշերը․
Կիսել ենք իրար այնքան երկար
Որ ամեն հնարավոր ու անհնար բան
Դարձել է մերը, չկա մոռանալու ճար։

Ուրեմն արի կիսենք, կիսենք ամեն բան
Մեկը քեզ, մյուսը ինձ,որ հանգիստ թողնենք իրար։
Շատը քեզ, քիչը ինձ, կամ հակառակը՝ ինչպես կամենաս։
Աշնանային գունեղ ու հիասքանչ անթառամները կտաս՞,
Ձմռան փոքրիկ ու չքնաղ վարդերը՝ կարմիր ու սպիտակ,
Գարնանային ամենաանուշաբույր ֆրեյզաները այն պարզ։


Կանգառները ուր գրկած կանգնում
Ու մոռանում ,թե  ինչի ենք սպասում ։
Փողոցները, որ ժամերով չափչում ու չէինք էլ հոգնում։
Այդ փողոցները դեռ  հիշում են մեզ․
Մեր փողոցները կարոտել են մեզ,գիտես
Մենք քայլում ենք՝ դու առանց ինձ,ես առանց քեզ
Մենք քայլում ենք  արդեն առանց իրար,
Ուղղակի, այլևս հենց այնպես։

Չմոռանանք մեր եղանակները․
Մեր բաժանումների թաց աշունները ,
Ցուրտ ձմեռներում իրար տաքացնող մեր սառած ձեռքերը,
Գարունները մեր փթթող սիրո, ու քաղցր ժպիտների․
Ամառները տաք ու խելառ, գժված օրերի։

Արի կիսենք նաև այն բոլոր մարդկանց,
Որ չեն պատկերացրել մեզ առանց իրար․
Ու տեսնելուց ինձ կամ քեզ միշտ կտան խաբար։

Արի կիսենք հուշերը, լավագույնները միայն
Դա է մնում մեզ լոկ այս կյանքում ունայն.
Կիսենք ու թողնենք որ դրանք  գնան․․․



суббота, 27 января 2018 г.

Չեն գտնում այն, ինչ չեն փնտրում

Մեզ տրված մեկանգամյա, պարզ ու ոչ այդքան երկար կյանքում մենք ուզում ենք տեղավորացնել կյանքի մասին պատկերացումների մի քանի մոդելներ։ Երբեմն այնքան ենք տարվում ուրիշներին գոհացնելու ու նրանց սպասումները արդարացնելու մտքով, որ մոռանում ենք մեր սեփականը։
Մենք փնտրում ենք նրանց ցանկությունները։ Մենք ապրում ենք նրանց երազանքը՝ մոռանալով մերը։ Միգուցե՝ պարզը, շատ ուրիշը, անհասկանլին, զվարճալին, բայց մերը՝ մեր իրականը․․․
Մարդիկ ուզում են գտնել այն ինչ չեն փնտրում։ Նրանք դժգոհ են այն ամենից ինչ ունեն մոռանալով, որ թերացել են այն հարցում, թե ինչ են ուզում։
Մենք շտապում ենք ապրել, շտապում անել այս կամ այն բանը, բայց անշտապ ու ալարկոտ ենք մեր ցանկությունների կողմնորոշման հարցում։
Բայց հենց ցանկություններն են որ տանում են մեզ ինքնաբավության, երջանկության․․․
Իսկ ինչ ենք փնտրում մենք վերջիվերջո, պահանջների ու պահանջմունքների, կորուստների ու ձեռքբերումների արանքում եթե ոչ՝ երջանկություն․․․

воскресенье, 21 января 2018 г.

Դատարկություն

Դատարկում ես գինու հերթական բաժակը,մինչդեռ գինին է քեզ դատարկում։
Այն քամում է քեզ հուշերից ու լցնում դատարկությամբ։
Երաժշտությունը ընկերակցում է դատարկությանը ու տանում քո աշխարհ, ուր մենակ դու ես․մենակ ու միայնակ։ Անծայրածիր մթություն ու դու․ հեռվում աղոտ կերպով նշմարվում են կերպարներ, որոնք խոսում են, ծիծաղում,ինչ-որ բան անում․ ապրում։ Լսվում են ձայներ՝ անհստակ ու անհասկանալի, ու քեզ միևնույն է թե ինչ է կատարվում․․․
Դու վայելում ես քո վիճակը, որ հարմոնիկ է այն ամենի հետ ինչ ներսումդ է կատարվում՝ դատարկություն․․․․․․

среда, 3 января 2018 г.

Երբեմն

Երբեմն,կրծքավանդակդ ծանրանում է։ Կարծես ներսում քար է դրված ու չես կարողանում քարշ տալ այդ ծանրությունը։ Շունչդ չի հերիքում, ամեն բան թվում է աղոտ, կարծես ուր որ է ուշագնաց կլինես։
Երբեմն, դու ինքդ քեզ անգամ օտար ես թվում։ Նայում ես մարդկանց ու մտածում,թե ինչ մենակ ես դու,որ հազարավոր մարդկանց ներկայությունն անգամ չէր փոխի ոչինչ։
Բոլորն օտար են ու անկոչ։ Դու քեզ զգում ես փոքր ու անպաշտպան․․․
Ու անգամ ուզում ես սփոփել ինքդ քեզ, ասել որ դու ունես քեզ որ դու լիքն ես, բայց այնքան հոգնած ես որ սփոփելն ամեն անգամ հետաձգվում է․ դա էլ մյուս անգամ, երբ հավես կլինի,երբ ուժ կլինի․․․

Հիշիր ինձ․
Առանց նայելու կամ տեսնելու իսկ հեռվից զգա իմ գոյությունը, իմ շունչը։
Կարդա ինձ , կարդա իմ միտքը իմ հույզը,մտածածն ու չմտածածը․․
Չէէէ, ուղղակի գոյություն ունեցիր, անգամ էդպես հանգիստ ու լավ է։

суббота, 23 декабря 2017 г.


Անժամանակային


Անսկիզբ , անվերջ ու անավարտ,
Ժամանակի առաջ անպարտ
Սկիզբ որ չի կարող ունենալ ավարտ
Ավարտ, որ  անվերջ կմնա անպարտ։

Կատարյալ երջանկություն,
Քո անունն է անցյալ անկատարություն։

воскресенье, 17 декабря 2017 г.

Անցողիկ

Ամիսները անշտապ ու արագ կգրկեն օրերին,
Տարիներն էլ քուն կմտնեն ամիսների հետ․
Ժամանակը պար կածի  հուշերի գրկում
Ու մարդիկ կխաղան հույզերի հետ։

Անշտապ ու արագ, կորած, գտնված
Կյանք կոչված զանգվածի մեջ պարուրված,
Խելագարները գիտակցական անկյունում կուչ եկած
Կճախրեն երազներում չգտնված։

Ու մարդիկ վազքի մեջ կփորձեն հասցնել ինչ-որ բան
Կձգտեն նվաճել հնարավոր ու անհնարը ունայն
Մոռանալով, որ մի օր ուղղակի կանցնի ամեն բան։

вторник, 28 ноября 2017 г.

Departure

Your blue – blue smiling eyes,
Teeth so neatly standing one next to one.
Childish laughter on your sunny face,
Smart and funny arguments just to protest.
But kindness and peace are lost on your face,
When you are with me, lost in your patience.

I am your disease,
My absence ’ll be your release.
Trust me, this is the way to survive
Believe me, you will surely revive.
You will get the look back in your eyes,
That used to make me happy when we were out of fights,
Now I will enjoy it from distance, we must depart
PEACE SURELY WILL BE FOUND IN OUR HEARTS.